Geslaagde avond jeugd met kerkenraad!
Gemeenteleden,
16 januari jl. hebben we een avond gehad met jeugd en kerkenraad. Met de grote opkomst van zowel jeugd als kerkenraad waren we zeer blij. De opkomst van de jeugd was zelfs het dubbele van vorig jaar! Dank jullie wel voor de goede avond die we met elkaar hebben gehad.
We hebben het met elkaar gehad over naastenliefde. De dominee had een korte inleiding voor de avond en daarna gingen we in groepen uit elkaar, kerkenraad en jeugd gemengd. We hebben mooie gesprekken gehad over wat naastenliefde voor ons inhoudt en hoe je daar vorm aan geeft als christen. En dat is best lastig om je naasten lief te hebben. Je familie en vrienden liefhebben gaat nog, maar om ook die buurman lief te hebben met wie je het regelmatig aan de stok hebt, dat wordt al moeilijker. God vraagt het wel van ons; Galaten 5: 13/14. ‘’13 Broeders en zusters, u bent geroepen om vrij te zijn. Misbruik die vrijheid niet om uw eigen verlangens te bevredigen, maar dien elkaar in liefde, 14 want de hele wet is vervuld in één uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.’ Het gaat tegen ons gevoel in om ook die onaardige buurman of irritante klasgenoot lief te hebben. Maar we mogen in ons gebed vragen of onze Vader ons daarbij wil helpen. Ook als je iemand niet kan vergeven om wat je is aangedaan, je mag met je onvrede en vragen bij God komen. Hij zal ons daarbij helpen op Zijn tijd.
Naastenliefde houdt ook in dat je naar elkaar omkijkt, binnen de kerkelijke gemeente maar ook daarbuiten. Mattheüs 25: 34-40 ‘’34 Dan zal de koning tegen de groep rechts van zich zeggen: “Jullie zijn door mijn Vader gezegend, kom en neem deel aan het koninkrijk dat al sinds de grondvesting van de wereld voor jullie bestemd is. 35 Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, 36 ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.” 37 Dan zullen de rechtvaardigen hem antwoorden: “Heer, wanneer hebben wij u hongerig gezien en te eten gegeven, of dorstig en u te drinken gegeven? 38 Wanneer hebben wij u als vreemdeling gezien en opgenomen, u naakt gezien en gekleed? 39 Wanneer hebben wij gezien dat u ziek was of in de gevangenis zat en zijn we naar u toe gekomen?” 40 En de koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.”
Als je dit zo leest zouden we dan niet meer naar elkaar om moeten kijken? Hoe vaak loop je niet met een grote boog om een bedelaar heen? En die oude mevrouw van tegenover waar bijna nooit iemand op bezoek komt, ga je daar wel eens heen? Een collega die altijd in oude kleren rondloopt; wel eens bedacht dat ze misschien gedwongen door omstandigheden naar de kringloop moet voor ‘nieuwe kleren’? Allemaal vragen die je jezelf kunt stellen. In je hart weet je het juiste antwoord wel, maar we vinden het zo moeilijk om uit te voeren. Maar daarom is het wel goed om er eens over na te denken, en te bedenken wat je in je eigen dagelijks leven kunt veranderen om naastenliefde te tonen.
Het was leuk en ook interessant om hier eens met kerkenraadsleden over te praten. Hoe zij daar vorm aan geven en te horen dat zij het ook vaak lastig vinden. Bijv. onderdeel van de taak van een diaken is ziekenbezoeken afleggen; maar doe je dat omdat het je taak is of zou je het anders ook doen? En wij als gemeenteleden: laten we die taak niet te gemakkelijk over aan diakenen, om zelf maar niet te hoeven?!
Kortom een mooie avond om nog eens over na te denken.
Misschien leuk/interessant om het thuis ook eens over deze stellingen te hebben:
- Ik vind het moeilijk om een ieder te waarderen zoals hij is. Terwijl dit eigenlijk niet zo moeilijk hoort te zijn, toch?
- Als je niet in staat bent een ander te vergeven ben je geen goed christen.
- Zorgt je geloof er mede voor dat jij je voor anderen in wilt zetten?
Met vriendelijke groet,
De Jeugd Centrale